Sebas en de dans

Hallo, mijn naam is Sebastian, ik werk al 7 jaar bij de touroperator Nature Experience en ik woon in Quito, Ecuador, Zuid-Amerika, in de Andes en direct aan de evenaarslijn.

Ik ben danser, dansleraar en in de toekomst ook choreograaf. Ik hou van alle dansen en ik beoefen klassieke, hedendaagse en vooral etno-hedendaagse dans die veel mensen omschrijven als traditionele dans, in een groep die het Ballet Andino Humanizarte heet. Daar leerde ik niet alleen bewegen, de traditionele dansstijlen van Ecuador, Peru, Mexico, Colombia, etc., maar ook de Quichua taal (een van de meest gesproken talen in Ecuador en de Andes) en het beter begrijpen van de inheemse culturen van Amerika en hun kosmosovisie.

Dankzij de Ecuadoraanse dans heb ik mijn land beter kunnen begrijpen vanuit de geschiedenis, het volk en de cultuur. Ecuador is geen land met internationaal bekende dansen zoals de Peruaanse huayno, de Colombiaanse cumbia, de Boliviaanse saya, maar we hebben een grote culturele verscheidenheid die, misschien door de afwezigheid van zoveel danscodes, een grotere creatie of herinterpretatie mogelijk maakt van danspassen die altijd een gevoel naar het land dragen.

DE SAN JUANITO EN DE INTY RAYMI

Een voorbeeld hiervan is de San Juanito (ja, San Juanito, want in Ecuador is alles klein en mooi).

De San Juanito is een voorouderlijk muziekritme en een typische Andes-dansstijl. Het is zeer toegankelijk omdat het in wezen een enkele stap is die bestaat uit het continu vertrappen van een been op de grond gedurende uren in het gezelschap van de hele gemeenschap en het dansen in de spiraal van het leven. Het wordt San Juan ( Sint Jan) genoemd omdat de inheemse bevolking rond 21 juni meestal de Inti Raymi (inti = zon, raymi = feest) op de junizonnewende viert, een belangrijke datum in de Andeskalender omdat het niet alleen deze astronomische gebeurtenis herdenkt, maar ook het begin van het droge seizoen en het begin van een nieuwe landbouwcyclus. Deze duizend jaar oude spirituele en artistieke gebeurtenis, die alle Andesgemeenschappen vult met dans en muziek, wordt San Juan genoemd omdat 23 juni het katholieke feest van Sint Jan is dat door de Spanjaarden werd geïntroduceerd. Aangezien deze gebeurtenis altijd in deze festiviteiten plaatsvond, noemden ze het zo, wat handig was voor de inboorlingen, omdat ze niet konden zeggen dat ze de Taita Inti (Vader Zon), de Mama Quilla (Moeder Maan) of de Pachamama (Moeder Aarde) aanbaden.

In deze periode van juni bouwt elke gemeenschap haar San Juan voor meerdere dagen en nachten, ze kleden zich in hun beste kleren die de kleren van elke gemeenschap vertegenwoordigen en ze bouwen enorme dansgroepen waar mannen en vrouwen mijlenlang dansen en zingen zonder te stoppen.

DE AYAHUMA OF HUMA VAN DE DUIVEL

Bij deze gelegenheid verschijnt in de Andes-mythologie de Aya Huma (Hoofd van de duivel / Hoofd van de geest), het is een mythologisch wezen dat typerend is voor de Andes-regio en dan vooral voor het noorden van Ecuador.

Dit wezen heeft het lichaam van een man, zijn kleding kan variëren afhankelijk van de gemeenschappen en periodes. Opvallend aan deze figuur is zijn hoofd met hoorns en een dubbel gezicht, voor en achter, die alles waarnemen en de dualiteit van het leven verbeelden (goed en kwaad, hoog en laag, mannelijk en vrouwelijk); een begrip dat zeer aanwezig is in de Andeskosmos. De Aya Huma heeft altijd een zweep in zijn handen om degenen die problemen veroorzaken in de gemeenschap te straffen, hij is geen duivel in de katholieke zin van het woord dat het kwaad vertegenwoordigt, maar een beschermer die het feest van de gemeenschap begeleidt door te dansen en te waken over het juiste evenwicht.

Foto: CHOREOGRAFIE GENAAMD PAWCAR RAYMI, DIE OVEREENKOMT MET DE MAAND FEBRUARI, HET BLOEISEIZOEN.

Het festival van de Inti Raymi is een van de meest pittoreske momenten in de Andes waar we allemaal naar uitkijken omdat het een herverbinding is met onze wortels en dus met de aarde, omdat we door ons te vestigen met onze voeten een eerbetoon brengen en de Pachamama bedanken door haar toestemming te vragen om te dansen.

Als dit verhaal uw nieuwsgierigheid heeft gewekt naar de Inti Raymi, nodig ik u uit om eind juni een bezoek te brengen aan Ecuador. Vergeet niet dat 21 juni de zonnewende is, en ervaar deze gemeenschapsdans die telkens wordt opgebouwd als een zegel van de Ecuadoriaanse identiteit. Mijn favoriete plaatsen voor de San Juan zijn ten noorden van Quito in de Cayambe regio waar de San Juanes kleurrijk, zingend en vrolijk zijn, of als je liever iets meer strijdlustigs wilt, ga ik graag naar Cotacachi waar de San Juan duidelijk een gemeenschapsstrijd om de eer is.

Ik hoop dat mijn verhaal uw aandacht heeft getrokken en dat u zich herinnert dat Ecuador een klein land is tussen tropisch oerwoud en bergen vol met wonderen om te ontdekken.

Door Sebastián Diaz, een liefhebber van dans, cultuur en natuur.

Foto’s met toestemming van : Ballet Andino Humanizarte